Bedrijven, en vooral kmo’s, moeten de zakelijke kansen van internet beter inschatten. Kmo’s vertegenwoordigen meer dan 50 procent van de Belgische bedrijfsomzet en bieden werk aan bijna 70 procent van de Belgische werknemers in de privésector. Toch is twee derde daarvan slechts beperkt op het internet aanwezig. Zij die wel bewust voor een online aanpak opteren, zijn, volgens de BCG, veel succesvoller. Google zette voor deze doelgroep de actie Uw Zaak Verdient Online op het getouw, in samenwerking met BPost en Belgacom. Ook al was dit initiatief niet onbesproken. (via)

Lager dan in andere EU-landen

De bijdrage van het internet tot de Belgische economie ligt een stuk lager dan in andere Europese landen. Koplopers in Europa zijn het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Denemarken en Nederland, waar de bijdrage respectievelijk 7,2 procent, 6,6 procent, 5,8 procent en 4,3 procent van het bbp bedraagt. Mits het nemen van de gepaste initiatieven kan de Belgische interneteconomie tegen 2015 wel groeien tot 4,6 procent van het bbp, goed voor bijna 20 miljard euro, berekende The Boston Consulting Group.

E-Intensity Index

Om het bereik en de diepgang van het internet in de handel en de samenleving te meten, ontwikkelden de onderzoekers de e-Intensity Index. In de index, waarin de 34 OESO-landen vervat zitten, bezet België de 16de plaats. “Ondanks een goede infrastructuur scoort België maar gemiddeld in het gebruik van en uitgaven op het internet”, verklaren de onderzoekers die gemiddelde positie.

Drijvende kracht

De belangrijkste drijvende kracht in onze interneteconomie is consumptie, goed voor 57 procent. Investeringen, overheidsuitgaven en netto-uitvoer vormen de overige 43 procent. Uit het onderzoek blijkt tot slot dat de Belgische bedrijven die de interneteconomie mogelijk maken, ongeveer 28.000 mensen tewerkstellen. (via)

Minister van Ondernemen en Vereenvoudigen Vincent Van Quickenborne (Open VLD) wil dan ook dat er in de volgende Belgische telecomwet voorzien wordt in een ‘noodprocedure’ om het beheer van de domeinnaamzone .be over te dragen aan een andere partij. Als DNS.be ernstig zou falen, dan moet het BIPT onmiddellijk een andere partij kunnen aanwijzen die de taken van DNS.be kan overnemen.

Dat zo’n falen van de domeinnaamzone .be geen utopie is, bleek nog op 25 november. Toen hebben 6 van de 7 nameservers die het verkeer van en naar .be sites regelen en door DNS.be worden beheerd, bijna een uur lang platgelegen. Dat heeft toen serieuze vertragingen voor de internetgebruikers tot gevolg gehad.

Als de laatste .be-nameserver toen ook offline zou gegaan zijn, en de anycast-machines (niet door .be beheerd) overbelast zouden geraakt zijn, dan was het volledige internetverkeer van en naar meer dan 1 miljoen .be websites volledig verlamd geweest. Dan was er geen e-commerce meer mogelijk onder .be, en zou alle internetbankieren geblokkeerd zijn geweest, net als het e-mailverkeer en andere online communicatiemogelijkheden. DNS.be noch de Minister hebben hier toen over gecommuniceerd.

Telecomadviseur

Opvallend in dit verhaal is dat Philip Du Bois, de algemeen directeur van DNS.be, in een vorig leven nog telecomadviseur was op het kabinet van Minister van Quickenborne. Met deze demarche lijkt het er dus op dat de minister één van zijn voormalige medewerkers in de voeten schiet.

“De minister maakt abstractie van het feit dat Philip Du Bois ooit nog voor hem gewerkt heeft”, reageert adviseur Ortwin De Vliegher van op het kabinet van Van Quickenborne. “Hij gaat uit van de analyse dat een monopolie nooit goed is, en dat een noodprocedure kadert in een goed huisvaderbeleid van de overheid.” Intussen wacht de redactie van Data News op een reactie van de Minister zelf. (via)

“Om de stijging een halt toe te roepen, wilden de banken het gebruik van Maestro beperken tot de 56 vooral Europese landen die enkel gebruikmaken van de veiliger chip op de kaart”, zegt de minister nog. Ook in landen als Rusland, Oekraïne, het Verenigd Koninkrijk en Ierland blijft de debetkaart bruikbaar.

In de andere landen worden “verrichtingen met debetkaarten standaard geblokkeerd”, zegt Febelfin. Maar na overleg werd overeengekomen dat kaarthouders hun bank wel kunnen vragen om hun Maestro-betaalfunctie tijdelijk te activeren.

In totaal 22 banken zullen de debetkaarten blokkeren. Daarbij onder andere alle grootbanken, maar niet Citibank en Deutsche Bank.

Febelfin wijst erop dat slechts twee procent van de mensen met zijn debetkaart verrichtingen uitvoert buiten Europa. Kredietkaarten blijven overal sowieso gewoon bruikbaar. (via)

Vlakbij Leuven

“Boutersem ligt nabij Leuven, Haasrode en Bierbeek”, verklaart makelaar Jaak Letist van Immo De Klee, specialist in Hagelands vastgoed, de dure prijzen. “Deze regio is populair bij een kapitaalkrachtig publiek. Veel dure bouwgronden raken er zelfs niet verkocht. Ik ken een perceel in Boutersem van maximaal acht are dat 200.000 euro kost en dat al enkele jaren te koop wordt aangeboden. Je koopt in Bekkevoort voor dezelfde prijs dertig are. In Bekkevoort bevinden de inwoners zich nochtans ook vlakbij een oprit van de autostrade.”

Suikerstad

De gemiddelde kostprijs van de woonhuizen in Bekkevoort ligt met 171.652 euro rond het Hagelandse gemiddelde. Opmerkelijk is dat je in de jaren tachtig flink wat geld op tafel moest leggen voor een woning in Bekkevoort of Tielt-Winge. “De werkgelegenheid in Tienen steeg in deze periode fel door nieuwe arbeidsplaatsen bij de suikerfabriek, Sylvania en Bosch”, gaat Jaak Letist verder. “Er was toen een grote vraag naar woningen in de omgeving van Tienen.” Toch staan de goedkoopste Hagelandse woonhuizen nu in de Suikerstad. “De werkgelegenheid is er gedaald en de stad is een beetje aan het verloederen”, beweert Jaak. “Mensen leggen enkel veel geld op tafel voor een stadswoning die zich in de juiste leefomgeving bevindt en omringd is door de juiste voorzieningen. Tienen moet eerst opnieuw openbloeien, voordat de immobiliënsector hetzelfde kan doen.”

In Aarschot betaal je rond het Hagelandse gemiddelde voor een huis. De gemiddelde prijs van een appartement is er met 187.038 euro wel opmerkelijk hoger dan in de omliggende gemeenten. In Diest betaal je met 183.318 euro behoorlijk veel voor een appartement. De prijzen voor woonhuizen liggen rond het Hagelandse gemiddelde. Bouwgronden zijn er met 111 euro per vierkante meter redelijk goedkoop. De goedkoopste bouwgronden vind je in Geetbets (73 euro), Landen (100 euro) en Tienen (101 euro).

De bouwbarometer van juli 2010 toont aan dat het herstel in de bouwsector nog bijzonder precair is. Het aantal renovatievergunningen is in 2010 op kwartaalbasis toegenomen van 8531 renovatievergunningen tijdens de laatste drie maanden van 2009 naar 9035 renovatievergunningen in 2010, aldus Tommelein. Er is dus sprake van een lichte toename maar dit wil nog niet zeggen dat de crisis voorbij is, aldus Tommelein: “Men moet maar kijken naar de evolutie van het aantal faillissementen in de bouw om te beseffen dat het schrappen van het verlaagd btw tarief van zes procent op renovatie economisch onverantwoord is. In de periode van maart tot mei 2010 steeg het aantal faillissementen in de bouw met 19% in vergelijking met de vorige drie maanden waardoor 408 bouwondernemingen op de fles gingen.”

Naast de economische impact stelt Tommelein dat deze maatregel ook begrotingsmatig nefast is. Deze maatregel werd immers ingevoerd om het zwartwerk in de bouwsector terug te dringen en met succes, getuige de 7500 officiële jobs die deze maatregel met zich mee heeft gebracht. Het schrappen van de steunmaatregel voor de renovatie van eigen woonst zal leiden tot het heropleven van het zwartwerk en de ermee samenhangende fenomenen van belastingontduiking en sociale fraude.

Open Vld zal constructief meewerken aan de diverse besparingen die zich opdringen, maar dit mag dan niet ten koste zijn van de economie en de werkgelegenheid besluit Tommelein.

Legale economie beschermen

De vereniging vraagt dat de overheid “een efficiënte procedure” uitwerkt om snel te kunnen optreden tegen buitenlandse sites die illegaal films, muziek, computerspellen en dergelijke aanbieden. “Het is de taak van de overheid om de legale economie te beschermen” en de wet te doen naleven, zegt Van Mechelen in de mededeling. “De entertainmentsector moet worden behoed voor verdere verliezen als gevolg van het illegaal downloaden.”

The Pirate Bay biedt ook Belgische films als “Ben X” en “Loft” aan en albums van artiesten als Das Pop en K’s Choice zijn (gratis) beschikbaar op de site, aldus BAF. De eigenaars van The Pirate Bay zouden uitspraken van rechtbanken in hun thuisland Zweden, Nederland en Denemarken naast zich neerleggen, waardoor de site vandaag nog steeds online is.

Pirate Bay blokkeren is niet rol van Telenet en Belgacom

Belgacom en Telenet zijn van mening dat het niet aan hen is om de toegang tot websites te blokkeren, ook al zijn ze illegaal. De twee telecombedrijven reageren daarmee op de vraag van de Belgian Anti-piracy Federation naar een optreden van de overheid tegen sites zoals The Pirate Bay, die toegankelijk is voor klanten van Telenet en Belgacom.

“Het is niet onze bevoegdheid om te beslissen welke websites al dan niet geraadpleegd mogen worden door de gebruikers”, legde een woordvoerder van Telenet uit. “Als de rechter vindt dat de site toegankelijk mag blijven voor onze abonnees, volgen we zijn advies.”

Belgacom wacht op een beslissing ten gronde van de rechtbank. Vandaag is een blokkering van The Pirate Bay niet aan de orde. “De rechter oordeelde dat onmiddellijke maatregelen voor de blokkering van de site niet nodig waren en dat de vraag van BAF niet in verhouding stond tot het delict, onder meer omdat de site al jaren bestaat en het verzoek pas nu gedaan werd”, preciseerde het bedrijf.

“Deze aanpak heeft in de eerste plaats betrekking op de financieel toezicht. We zullen hierover alleen maar een consensus kunnen bereiken indien de Europese Raad afstapt van unanimiteit onder alle lidstaten en met een gekwalificeerde meerderheid de oprichting van een Europese toezichthouder goedkeurt die zich niet laat leiden door nationale belangen.”

Verhofstadt schoof tijdens zijn tussenkomst vijf economische prioriteiten voor het Belgisch voorzitterschap naar voor:

• een akkoord over een gemeenschappelijke aanpak voor de toepassing van stresstests voor banken en voor de noodzaak om onze banken terug een stabiele en duurzame financiële basis te geven
• de versterking van het Stabiliteitspact door het geloofwaardig en afdwingbaar te maken, zoals voorgesteld door Europees Commissaris Rehn
• de EU moet mechanismen invoeren die een echt economisch beleid en coördinatie mogelijk maken zodat alle inspanningen op elkaar afgestemd worden en het monetair beleid aanvullen
• een akkoord over het pakket aan maatregelen die het financieel toezicht op Europees niveau moeten
• Europa moet opnieuw de eenheidsmarkt lanceren die groei bracht in de jaren ’90, met bijzondere aandacht voor de vrije beweging van mensen , de aanpak van corruptive, belastingsontduiking en de zwarte economie

“Het nieuwe Verdrag van Lissabon betekent ook dat de wisselende voorzitter van de Europese Raad constructief moet samenwerken met een versterkt Europees Parlement een permanente Voorzitter van de Raad. Nu de huidige Voorzitter van de Europese Raad ook een Belg is moet deze overgang vlot laten verlopen en ons toelaten om echt vooruitgang te boeken,” aldus nog Verhofstadt.

Dominante speler

Het BIPT verwacht dat de prijzen voor de consument zullen dalen. Proximus is als dominante speler sowieso verplicht de lagere prijzen door te rekenen. De competitieve druk zal ook de andere kleinhandelsprijzen drukken. Bij de aankondiging van de lagere prijzen in februari zei federaal minister van Economie Vincent Van Quickenborne nog dat prijsdalingen tot 20 procent mogelijk zijn op gesprekken tussen een vast toestel en een gsm.

Minder inkomsten

De lagere tarieven betekenen voor de operatoren tientallen miljoenen euro minder inkomsten. Kort na de komst van Mobistar als tweede mobiele operator in ons land (naast Proximus) voerde het BIPT asymmetrische tarieven in. Daarbij krijgt Proximus als historische operator minder (7,20 cent/minuut) dan Mobistar (9,02 cent) of BASE (11,43 cent) wanneer een gesprek op hun netwerk wordt beëindigd.

Zeker ook verontrustend is de verkiezingsoverwinning van de PS in Wallonië. Jong VLD hoopt dat de ouderwetse visie van de PS op onze economie en onze sociale zekerheid niet als gevolg heeft dat onze begroting verder ontspoort en onze toekomstig welvaart meer bedreigd wordt.

Voorzitter Philippe De Backer: “Jong VLD vreest dat ons land opnieuw een conservatieve vakbondsregering krijgt, die ofwel kiest voor het status quo, ofwel voor oplossingen die de rekening doorschuiven naar de volgende generaties. Jong VLD is er van overtuigd dat ons land en onze maatschappij na vandaag nog meer nood heeft aan liberale oplossingen en een liberale partij.”

Voor onze moederpartij is het resultaat minder positief. Wel is duidelijk dat de kiezer vandaag niet massaal voor het liberalisme heeft gekozen. Daarom lijkt het voor Jong VLD logisch dat Open VLD kiest voor de oppositie. Een oppositiekuur kan de partij de kans geven de inhoudelijke vernieuwing en verjonging verder te zetten en een maatschappelijk project uit te werken dat kiest voor vooruitgang. Ons land heeft dringend nood aan liberale oplossingen en Jong VLD wil haar moederpartij ten volle bijstaan om deze aan de maatschappij te bieden.

Voorzitter Philippe De Backer: “Jong VLD is benieuwd welke oplossingen nationalisten en socialisten voor de sociaal-economische problemen op tafel zullen leggen en welk toekomstperspectief zij bieden aan de volgende generaties…

Twee dubbeltellingen

“De 500.000 jobs en de terugverdieneffecten van 700% zijn totaal ongeloofwaardig” zegt Gwendolyn Rutten, lijsttrekker voor Open Vld in Leuven. “Het plan bevat ook dubbeltellingen en misrekeningen. Het is een goede zaak dat sommige partijen gehoor geven aan onze oproep en nu eindelijk met een becijfering van hun plannen komen, maar dan moet die berekening wel ernstig zijn.”

Een eerste dubbeltelling betreft de zogenaamde ‘usurperende bevoegdheden’ (bevoegdheden die eigenlijk tot de deelstaten behoren, maar waar de federale overheid toch nog uitgaven voor doet.) N-VA schuift die, mét middelen (1,1 miljard euro) door naar de gewesten én rekent dit aan als een besparing. “Het is van twee zaken één: ofwel schuif je bevoegdheden én middelen door naar de regio’s en dan is het geen besparing, ofwel bespaar je door federale uitgaven te schrappen en moeten de regio’s zelf voor financiering zorgen.”

Jobs worden twee keer geteld

Het meest bevreemdend in het plan van de N-VA is de opbrengst van activering. Wie op zoek gaat naar 22 miljard zoals becijferd door het Planbureau, moet ook uitgaan van de cijfers van het Planbureau. En dat betekent dat in die cijfers al een jobaangroei vervat zit van 200 000 extra jobs.

N-VA wil er daarbovenop nog eens 300 000 creëren en komt uit op een totaal van 500 000. Het totale terugverdieneffect van de activering schat men op 14,3 miljard euro in 2015. Die 14,3 miljard kan enkel slaan op de 300 000 extra jobs, aangezien er al 200 000 zijn verrekend in de cijfers van het Planbureau. Dat betekent dus dat de N-VA uitgaat van een terugverdieneffect van 47.666 euro per geactiveerde werkzoekende (14.3 miljard / 300 000).

Het Planbureau heeft eerder echter berekend dat een geactiveerde werkloze maximaal 27 000 euro “opbrengt”. Dat is een maximalistische schatting. In hun respectieve programma’s gaan andere partijen uit van een voorzichtige opbrengst van 22 000 euro per extra job (omdat niet elke geactiveerde bijvoorbeeld voorheen een werkloosheidsuitkering krijgt).

De minimale rekenfout die N-VA maakt is dus maar liefst 6,2 miljard euro ((47.666 – 27000) x 300.000)

En nog eens 2,3 miljard euro lucht

Tenslotte interpreteert de N-VA ook inzake hun plannen voor de gezondheidszorg de cijfers van het planbureau verkeerd. Het planbureau gaat uit van een groeinorm van 3,6% en niet van 4,5% waarop de N-VA zijn besparing baseert. Die besparing levert bijgevolg 2,3 miljard op en geen 4,6 miljard zoals in hun plan staat.

Heeft Muyters het plan opgemaakt misschien?

“N-VA zit dus in totaal met een ‘gat’ van 10 miljard euro in hun berekeningen. Dat is bijna de helft van de hele oefening. Een zware telfout dus. Je zou nog gaan denken dat hun Vlaamse begrotingsminister – in Vlaanderen wereldberoemd omwille van zijn rekenkunde – deze tabel heeft opgemaakt.”

Gwendolyn Rutten roept N-VA daarom op om haar cijferwerk opnieuw te maken en met een sluitend plan te komen. “Tot dan hebben ze geen recht van spreken in het begrotingsdebat tijdens deze campagne. En dat geldt trouwens ook voor SP.a, die al helemaal niet de moeite doet om hun vele beloftes te onderbouwen met een financieel plan. Sinterklaas zal de rekening wel betalen zeker?”

Bovendien betalen deze handelaars 5% kosten aan de uitgiftebedrijven Sodexho en Accor. Dat kan tellen voor vb. een fietsenmaker die bij uitstek een iets duurder, maar milieuvriendelijk product verkoopt.

Oneerlijke concurrentie en zwart circuit

De kleine zelfstandigen krijgen ook nog met andere concurrentie te maken. In de sector van de groenvoorzieningen bijvoorbeeld, maar ook in de branche van de fietshandel en –herstel, zijn de sociale economie-iniatieven de voorbije jaren als paddenstoelen uit de grond geschoten. Zij worden grotendeels betaald met overheidsgeld. Sommigen ervan werken nu ook met ecocheques en concurreren dubbel met de zelfstandige fietsenmaker. Of kijken we naar de handel in kleine elektrische apparaten: kleine zelfstandigen kregen concurrentie van keten Eldi, die promotie voerde met ‘ecocheques die in de lente 20% meer waard zijn’.

Ondertussen moet je niet ver zoeken om op internet al zoekertjes naar ecocheques te vinden: aanbieders en kopers vinden elkaar op een zwarte markt.

Sofie Staelraeve: ‘De ecocheque is goed bedoeld. Maar weinig betrokkenen zijn fan of hebben er wat aan. Laat staan dat het milieu er mee gediend is. We schaffen het systeem dan ook beter af en betalen de mensen die 250 euro gewoon netto uit. Het is ook hier tijd voor een nieuwe start.’

“Open Vld heeft twee weken geleden aan de noodrem getrokken omdat de trein de verkeerde richting uitging,” zegt Alexander De Croo. “We waren opnieuw vertrokken voor maanden discussies die nergens toe zouden leiden en waarbij we opnieuw in een loopgravenoorlog terecht zouden komen. Zo kon het niet verder. Politiek moet wat minder theatraal zijn en wat meer gericht op resultaten. Daarom hebben we aan de noodrem getrokken.”

“Open Vld wil tonen dat je aan politiek kunt doen op een redelijke manier, maar ook op een rechtlijnige manier. Redelijk omdat je steeds tot akkoorden moet komen om de zaken vooruit te doen gaan. Maar ook rechtlijnig omdat we problemen niet steeds voor ons uit willen duwen. Ik wil dat we zaken aanpakken en in beweging zetten.”

“Bij de komende verkiezingen moet het over meer gaan dan het communautaire: over onze economie, over veiligheid, over pensioenen. Al is het duidelijk dat je het communautaire probleem niet zomaar kunt wegmoffelen. Het zal dus ook daar over moeten gaan, want het is duidelijk dat het zo niet verder kan. We hebben een periode gehad waar we van het ene belangenconflict naar het andere gegaan zijn. Ik denk dat het besef aan het groeien is aan beide kanten van de taalgrens dat de manier waarop ons land functioneert, moeten aanpakken,” aldus Alexander De Croo.

Hij is geen parlementslid, dus hij hoeft er strikt gesproken niet te zijn, maar hij had in de wandelgangen kunnen rondhangen. ‘Niet dat de Kamerzitting vandaag louter show is, want er moeten echte beslissingen genomen worden over de hulp aan Griekenland en de begroting. Maar het voorstel tot splitsing nu ter stemming voorleggen, is vooral symbolisch. Een signaal van de frustratie bij de Vlaamse partijen.’

Nu u even letterlijk afstand neemt van de discussie: is de crisis eigenlijk verlopen zoals u had gedacht?

‘Wij hebben de stekker eruit getrokken in de hoop daarmee een duw te geven aan een onderhandelde oplossing. Maar je voelde al snel dat het niet in de goede richting ging.’

Waarom hielp die ‘duw’ niet? Omdat de Franstaligen een front vormden rond harde taal?

‘Het klopt dat er aan Franstalige kant met één stem werd gesproken, maar dat is niet het cruciale element. Wel dat je constant hoorde dat men ‘pas demandeur’ was, geen vragende partij, en dat men allerlei eisen aan het pakket van de Jean-Luc Dehaene wilde toevoegen. Niet constructief, en zodanig aanhoudend dat het wrevel opwekte. Er was ook geen sense of urgency. Elk bleef zijn verhaal doen, maar er kwam geen moment dat men zich gedwongen voelde die verhalen nu eens in elkaar te haken. Het bleef vrijblijvend en niemand maakte zijn borst nat om het daar voorbij te duwen.’

Wat was voor u het moeilijkste moment? Dat u niet naar de koning mocht?

‘Ha! Iedereen tilt daar nu zo zwaar aan… Onze boodschap was duidelijk, wij hadden daar niets meer aan toe te voegen. Die tweede gespreksronde bij de koning ging over een noodregering, dan is het niet verbazend dat degene die net uit de regering is gestapt, niet wordt gevraagd.’

De koning reed voor de Franstalige partijen, terwijl de Vlamingen al duidelijk de kaart van verkiezingen trokken. Trad Albert II niet buiten zijn rol?

Het was een raar moment. CD&V heeft lang verkiezingen afgewezen, en koos er plots wel voor, terwijl de koning nog werkte in de richting van een noodregering. Het was bizar. De functie van het paleis is die van pauzeknop: even stilstaan en bekijken hoe de zaken ervoor staan. Maar de evoluties gingen te snel. De koning heeft dan toch vrij snel gezien dat het niet meer ging. Ach, over een paar weken wordt daarover niet meer gesproken.’

Niet uw moeilijkste moment dus. Wat dan wel?

‘Toen men mij in de schoenen schoof de ‘onverantwoordelijke te zijn die een akkoord torpedeert dat bijna rond was. Men geloofde me niet toen ik zei dat we helemaal niet dicht bij een akkoord waren. Maar kijk naar de feiten: er was geen enkele tekst, de Franstaligen vonden wat Dehaene voorlegde onevenwichtig en wilden in se herbeginnen,… We waren er wel degelijk nog ver van af. ‘Ik begrijp dat men niet blij is als iemand op het feestje de stekker uit de discobar trekt. Maar dat de Franstaligen nu zeggen dat ik een extremistische Vlaams-nationalist ben, dat hoor ik niet graag, want dat is niet zo. Ik heb een afkeer van extremisme.’

Maar toch was Brussel-Halle-Vilvoorde voor u belangrijk genoeg om de regering over te laten vallen?

‘Wij hebben het regeerakkoord ondertekend op voorwaarde dat de BHV-hypotheek zo snel mogelijk zou worden gelicht. De pensioenen moeten hervormd worden, de arbeidsmarkt en justitie idem. Dat zijn de cruciale maatschappelijke problemen. Om daar iets te realiseren, moest dat BHV-blok voor de wielen van de regering weg.’

Het was niet omdat u zich ‘een voornaam wilde maken’?

‘Neen. Ik zit niet in de politiek om een BV te worden, en evenmin om een job te vinden, ik had een bedrijf. Maar ik wil niet aan de zijlijn staan wanneer ik vind dat de zaken niet voldoende bewegen.’

Maar nu bent u wel de doodgraver van het land?

‘Ik hoop van niet. Ik wil niet zeggen dat ik de redder ben van het land, dat zou al te pretentieus zijn, maar ik wil wel dat het land functioneert. Het is net door het immobilisme dat het federale België de schietschijf is van partijen die als enige doel hebben het land te splitsen’

‘Wil je dit land laten functioneren, dan moet je het moderniseren en enkele ontbrekende elementen in de evolutie van unitaire naar federale staat invullen. Maar aan Franstalige kant wordt in elke stap richting modernisering een stap naar scheiding gezien. Zo krijg je moeilijk nog iets in beweging. De regio’s behalve bevoegdheden ook verantwoordelijkheden geven, en de financiering herbekijken, is cruciaal om ons niet te blijven vastrijden. We hebben een liberale staatshervorming nodig. We moeten de vennootschapsbelasting regionaliseren, bijvoorbeeld, zodat de gewesten écht beleid kunnen voeren en geen knip-en-plakwerk à la jobkorting of met allerhande subsidies.’

U bedoelt het dan misschien constructief, de realiteit is wel dat we in chaotische toestanden belanden, en dat België in het vizier kan komen van de financiële markten.

‘Daarover probeert men paniek te zaaien, maar ik heb de renteverschillen op overheidsobligaties bekeken: die bewegen een klein beetje, maar dat is in heel Europa zo omdat er extra geld wordt gezocht om Griekenland te ondersteunen. Een groot verschil is dat onze staatsschuld voornamelijk binnenlands is. Wij zijn niet zo afhankelijk van buitenlandse kredietverstrekkers. ‘Wat de verkiezingen betreft, moeten we onze verantwoordelijkheidszin tonen. Die revanchistische stijl, waarbij doorschemert dat men geen inspanning wil doen om die verkiezingen ordentelijk te laten verlopen, choqueert me als democraat. We moeten nu koelbloedig blijven. Laat de kiezer zich op een normale manier uitspreken.’

Wordt het straks niet sowieso erg moeilijk om een federale regering op de been te brengen? De bedrijfsleiders zijn er niet gerust op.

‘In de toekomst kijken doet men altijd met enige angst, en bij vervroegde verkiezingen is men extra bezorgd. Geef toch enig vertrouwen aan de burger!’

Het gevaar is toch niet denkbeeldig dat die, beu als hij het is, de middelvinger opsteekt?

‘Waarom? Ik denk net dat je dat zou zien als je de zaken níét aanpakt. We zouden snel op het spoor zitten dat BHV over het Europese voorzitterschap wordt getild, en dan zit je zo in 2011. Zulk immobilisme geeft extremisten vleugels, níét de kiezer zijn mening vragen. Wij willen net tonen dat er nog een andere manier is om aan politiek te doen: duidelijk zijn, je aan je afspraken houden. In de maatschappij is dat een belangrijke waarde, in de politiek wordt het ‘onverantwoord’. Wie is hier onverantwoordelijk? Wij, of wie maanden liet geloven dat het wel opgelost zou worden?’

Het communautaire zal zwaar wegen bij de verkiezingen, geen droomscenario voor OpenVLD.

‘Ik weet dat nog zo niet. Wij gaan niet mee in emotionele discussies, maar we willen wel de rationele discussie voeren hoe dit land moet functioneren. Ik ben ervan overtuigd dat de verkiezingen over meer zullen gaan dan het communautaire, ook al is dat de aanleiding. Over de economie, de samenleving.’

Maar waarom zou ik voor Open Vld stemmen? Als regeringspartij heeft ze niet veel kunnen verwezenlijken.

‘Het opvangen van de gevolgen van de crisis heeft de regering goed gedaan. De mensen zijn hier hun spaargeld niet kwijt, de werkloosheid is minder gestegen dan elders, er is uitstel van betaling gegeven voor de bedrijfsvoorheffing, wat een vorm van kredietverlening was. Maar de regering had meer moeten doen: de pensioenen hervormen, justitie,… Ook in de acht maanden die ons nog resten van dit jaar, zou de regering verlamd gebleven zijn. Als een maatschappelijk relatief klein probleem al niet oplosbaar meer is…’

Wat wordt uw eigen rol in de verkiezingen?

‘Dat is nog niet bepaald. In principe worden de lijsten in onze partij samengesteld volgens een democratisch proces, met veel inbreng van de leden. Het zal nu iets sneller moeten, want de lijsten moeten er al tegen 8 mei liggen.’

Maar u bent toch de baas?

(lacht) ‘Dat moet nog blijken.’

Wat is uw eigen voorkeur? De Senaat?

‘Het is echt te vroeg. Geef ons nog een paar dagen.’

Maar u wordt wel het boegbeeld van uw partij?

‘Ik hoop een belangrijke steen bij te dragen.’

Volgens de wetmatigheden van de Wetstraat bent u dan ook kandidaat-premier.

‘Vanuit mijn situatie zou dat onzin zijn. Laat de kiezer eerst maar aan het woord. Het worden open verkiezingen, zonder uitgesproken kandidaat-premier, zelfs zonder de aftredende premier.’

Welk resultaat moet OpenVLD halen?

‘Een goed.’

Wat betekent dat?

‘Cijfermatig hoop ik dat het beter wordt dan in 2009. Meer dan 15 procent dus. Je moet in gedachten houden vanwaar we komen: in 2009 hingen we in de touwen. Ik heb altijd gezegd dat de wederopstanding lang zou duren. Gevoelsmatig is het goed als we kunnen tonen dat we een partij met een ruggengraat zijn, die leiding kan nemen, die vertrouwen kan geven én ideologische prikkels. Als we dat goed doen, zal de score volgen.’

En wat als het minder is? Treedt u dan af als partijvoorzitter?

‘Na vijf maanden vind ik wel dat ik een zekere verantwoordelijkheid draag, en die wil ik niet ontlopen. Er is echter een verschil met alvast zeggen dat ze me op het resultaat mogen afrekenen. Dat zou willen zeggen dat ik er 100 procent voor verantwoordelijk ben. Vijf maanden is nu ook weer niet genoeg om alles recht te krijgen en een partij die in de touwen hing weer te laten dansen als Mohammed Ali. Maar de leden kunnen anders oordelen.’

U kan altijd nog asiel vragen bij de N-VA. Want die partij hebt u wel verzekerd van een klinkende verkiezingsoverwinning.

‘Dat moet ik nog zien. Wie zegt dat? De peilingen? Ik meen dat de campagne nog cruciaal wordt. Daarin moet je vertellen welke toekomst je ziet. Je moet met oplossingen komen, niet enkel met de analyse dat alles slecht gaat.

Een ander neveneffect: plots blijkt dat PS-voorzitter Elio Di Rupo de volgende premier van België zou kunnen worden.

‘De verkiezingen zijn nog niet uitgeschreven of de premier wordt al genoemd! Laat ons toch afwachten wat de kiezer vindt! Er wordt wel eens gezegd dat een Franstalige premier meer mogelijkheden biedt voor een communautaire doorbraak. Maar is dat zo? Het is erg lang geleden dat we er een hadden, en intussen zijn er wel wat stappen in de staatshervorming gepasseerd, onder Vlaamse premiers dus. Het is echter ook geen taboe. De premier moet boven de gemeenschappen staan, en zorgen voor stabiliteit, visie en daadkracht. En dan is het mij om het even uit welke taalgemeenschap hij of zij zelf komt.’

Hebben we om België te deblokkeren geen klassieke tripartite nodig?

‘Het getuigt toch van weinig respect voor de kiezer nu al te zeggen wat de coalitie wordt. Ik wil nog niet de zweem van een idee creëren dat deze verkiezingen er niet toe doen.’

Tot slot: bent u nu een meester-strateeg of een leerling-tovenaar?

‘Zet eens een poll op jullie site!’ Kijk, er is de voorbije dagen geprobeerd om wat ik zeg als onzin af te doen. Maar het blijkt dat dat niet zo is. Het akkoord dat er zogezegd bijna was, was er niet. Er is geen volksopstand uitgebroken in het parlement. Er is geen financiële speculatie opgezet tegen ons land. Dat geroep van ‘het land gaat ten onder’ getuigt van een conservatieve reflex die elke verandering tegenhoudt. En die te veel aanwezig is. In de politieke wereld. Niet bij de mensen. Als ik bij hen kom, krijg ik veel schouderklopjes, in de Open Vld-afdelingen maar ook van mensen die zeggen niet liberaal te stemmen maar het wel eens te zijn met een andere aanpak.’

Nu hen nog zo ver krijgen wel voor u te stemmen.

‘Dat is het werk voor de komende weken.’